عقوق - 84 / 10 نافرمان بردارى كردن كسى را كه حقّ او بر تو واجب باشد . « تاج - المصادر » ، و با تفاوتى اندك « كنز اللّغات » . عقيله - 12 / 7 عقيلة : در لغت بمعنى زن گرامى قبيله و شتر گرامى و گرامى از هر چيزى است . « الصّراح من الصّحاح » . ولى در اينجا بمعنى پاىبند و موجب و باعث گرفتارى « 1 » به كار رفته است . در « كلّيّات شمس » ج 4 ، ص 184 ، غزل 1931 ، بيت 20312 ، آمده است : بگريز و امانِ شاهِ جان جو * از جمله عقيلَها تو بيرون براى تفصيل ، رك : حواشى و تعليقات ممتّع استاد فروزانفر بر جزء چهارم « معارف بهاء ولد » ص 262 و 263 . نيز ، رك : « بيان الأديان » ، باب پنجم ، فرهنگ ايران زمين ، ج 10 ، 1341 ، ص 302 س 6 . علاله - 21 / 17 علالة : باقى هر چيز . « اساس البلاغة » ، شىء اندك . « شرح مقامات - الحريرىّ » للشّريشىّ ج 1 ص 175 ، ذيل عبارت « تعلّلا بهذه العلالة و تندّيا بهذه البلالة » ، المقامة التّاسعة ، الإسكندرانيّة . آنچه بدان خود را مشغول دارند و بدان بسنده كنند . از « محيط المحيط » . و ما هى إلّا علالة أتعلّل بها ، و هى اسم ما يتعلّل به . « اساس البلاغة » . ر ك : ص 382 و 383 ، ذيل « بلاله » ، نيز ، رك : ص 382 حاشيهء شمارهء 1 .

--> ( 1 ) - اين معنى مستفاد است از حواشى و تعليقات استاد فروزانفر بر جزء چهارم « معارف بهاء - ولد » ص 262 .